Als kind ging ik regelmatig ‘vliegen’. Zo noemde ik het. Later bleek dat het uittredingen waren. Mijn eerste bewuste ervaringen met spiritualiteit in dit leven. Daarnaast bleek ik veel aan te voelen, zonder dat ik het in de gaten had. In mijn communicatie met andere mensen is het voor mij heel normaal dat ik reageer op de energie die word uitgewisseld. En niet op de woorden. Tot (vaak negatieve) verrassing van de boodschapper. Allemaal heel onschuldig en nooit benoemd. Ik begreep de reacties van mensen niet en mensen begrepen mij niet. Dit heeft ertoe geleidt dat ik niet meer bij mezelf durfde te zijn. Ik voelde me afgewezen, eenzaam en ging ‘pleasen’.

Ik heb lang niet op mezelf durven vertrouwen. Ik was anders dan ‘de rest’. Mijn hart sloot zich.

Rond mijn 40ste hoorde ik voor het eerst van hoogsensitiviteit. En wat een (h)erkenning! Ik ging me in hierin verdiepen. Dit was de start van mijn ontwikkelproces. Dit ging ook gepaard met mijn scheiding in 2011 waarbij mijn 3 kinderen betrokken waren. Een zware periode in mijn leven.

Nog lang heb ik mij onbegrepen gevoeld in mijn gevoeligheid. Ja, ik ben hoogsensitief, maar dat voelde niet als mijn kern. Ik wist dat er meer was.

Ik blijk een zeer hoge gevoeligheid te hebben, vanuit aardse maatstaven en labeltjes gezien. Want ja, ik ben gewoon wie ik ben. Ik voel verbinding met alles om ons heen. Dit wijst mij de weg. En brengt mij mijn allesomvattende passie om liefde en licht te verspreiden.

Met vallen en opstaan heb ik geleerd weer op mezelf te vertrouwen en als vanzelf ging ik ook weer mensen vertrouwen.

En kon ik mijn hart weer openen, waardoor mijn liefde kan stromen.

De ontdekkingstocht naar mezelf gaat maar door.
Ik verwonder me over mijn steeds dieper wordende verbinding met mensen, de natuur, met edelstenen en kristallen. Met de geesten, engelen, dieren. Met voeding.

En ik geniet van mijn ontmoetingen, die mij spiegelen en laten zien wat in mij aandacht mag krijgen.

Het is geen eenvoudig pad, maar het brengt me zoveel moois.

Ik ben dankbaar.

Arjan